Zaburzenia erekcji

Zaburzenia erekcji, określane często mianem impotencji polegają przede wszystkim na niemożności osiągnięcia zadowalającego wzwodu, pozwalającego odbyć udany stosunek seksualny. W odróżnieniu od dość precyzyjnego terminu jakim jest określenie zaburzenia erekcji, pojęcie impotencji często jest stosowane także w odniesieniu do innych zaburzeń takich jak brak popędu płciowego czy zaburzeń z osiągnięciem wytrysku lub orgazmu.

Zaburzenia erekcji są trwałym, czasowym lub nawracającym stanem, który uniemożliwia osiągnięcie wzwodu lub jego utrzymania. Dane statystyczne nie dostarczają precyzyjnych informacji na temat występowania zaburzeń erekcji. Prawdopodobnie mała liczba dostępnych danych związana jest z tym, że dla wielu mężczyzn cierpiących z powodu zaburzeń erekcji jest to kwestia wstydliwa i uwłaczająca męskości. Szacunkowe dane wskazują jednak, że 1 na 10 mężczyzn w wieku między 21 a 75 rokiem życia ma problemy związane z zaburzeniami erekcji. Prognozy są niestety jeszcze bardziej niepokojące, ponieważ przewiduje się, że w niedalekiej przyszłości zaburzenia erekcji mogą stać się problemem nawet dla 40% męskiej populacji. Oczywiście na taki stan rzeczy ma wpływ wiele czynników, ale do najważniejszych należy zaliczyć wszelkiego rodzaju używki, niezdrowe odżywianie, zmęczenie wynikające z przepracowania.

Zaburzenia erekcji znane są nie od dziś i zazwyczaj łączone są z procesem starzenia, chociaż nie jest to regułą. Wiek odgrywa jednak o tyle istotną rolę w powstawaniu zaburzeń erekcji, że wraz z procesem starzenia osłabieniu ulega stan naczyń krwionośnych, także tych znajdujących się w penisie a to z kolei przekłada się na zmniejszenie potencjału w osiąganiu pełnej erekcji. Na szczęście rozwój medycyny, a także rosnąca świadomość społeczna dotycząca schorzenia sprawia, że zaburzenia erekcji można obecnie z powodzeniem leczyć stosując tabletki na impotencję. Oczywiście swoistą rewolucją w leczeniu impotencji stało się wprowadzenie w 1999 roku przełomowego leku o nazwie Viagra, który dał nadzieję na spełnienie seksualne wielu mężczyzn.

Na czym polega erekcja i w jaki sposób do niej dochodzi?

Wzdłuż penisa przebiegają dwie komory, które nazywane są ciałami jamistymi. Ciała jamiste są złożonym systemem zatok występujących w tej części penisa, do których może napływać krew. Podczas pobudzenia płciowego impulsy nerwowe prowadzą do rozszerzenia naczyń tętniczych w penisie. Jest to dość skomplikowany proces, który związany jest z wydzielaniem tlenku azotu (NO). To za sprawą tego nieorganicznego związku chemicznego uruchamiane są receptory odpowiedzialne za rozszerzanie naczyń. Jednocześnie dochodzi do ucisku naczyń żylnych odprowadzających krew, dzięki temu wypełniająca ciała jamiste krew usztywnia prącie i umożliwia odbycie udanego stosunku płciowego.

Jakie są najczęstsze typy zaburzeń erekcji

Ponieważ erekcja jest następstwem ściśle określonej sekwencji zdarzeń o charakterze fizyko-chemicznym, dlatego istnieje duże prawdopodobieństwo, że na którymś etapie dojdzie do zakłóceń. Sekwencja zdarzeń niezbędna do zaistnienia prawidłowej erekcji obejmuje między innymi impulsy nerwowe powstające w mózgu, kręgosłupie, okolicach penisa. W następstwie tych bodźców dochodzi do reakcji mięśni, żył i tętnic zlokalizowanych w sąsiedztwie ciał jamistych.

Jakiekolwiek uszkodzenia połączeń nerwowych, mięśni gładkich naczyń lub tkanek włóknistych są najczęstszą przyczyną zaburzeń erekcji. Wśród chorób znacząco obniżających sprawność seksualną wymienić należy cukrzycę, choroby nerek, alkoholizm, stwardnienie rozsiane, miażdżycę oraz wszelkiego typu choroby neurologiczne. Wymienione choroby odpowiadają za niemal 70 procent zdiagnozowanych przypadków zaburzeń erekcji.

Zaburzenia erekcji związane są także z prowadzonym stylem życia. Palenie tytoniu, nadwaga, brak aktywności fizycznej to tylko niektóre czynniki zwiększające prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń erekcji.

Oczywiście na zaburzenia erekcji mają także wpływ przebyte zabiegi i operacje chirurgiczne (zwłaszcza operacje prostaty lub pęcherza moczowego). Zdarzające się w trakcie leczenia uszkodzenia nerwów i tętnic zlokalizowanych w okolicach penisa będą miały z całą pewnością wpływ na erekcję. Do innych prawdopodobnych czynników mogących prowadzić do zaburzeń erekcji zaliczają się mechaniczne uszkodzenia penisa, rdzenia kręgowego, pęcherza moczowego oraz miednicy. W każdym z wymienionych powyżej przypadków dochodzi zazwyczaj do uszkodzenia nerwów lub tkanek odpowiadających za prawidłowy wzwód.

Wśród czynników mogących powodować zaburzenia erekcji znajduje się także wiele leków zażywanych na przewlekłe schorzenia. Do leków powodujących obniżenie sprawności seksualnej zaliczają się leki obniżające ciśnienie, leki przeciwhistaminowe, antydepresanty, środki uspokajające, leki na obniżenie apetytu oraz zakazana obecnie w Polsce cymetedyna, stosowana do niedawna w leczeniu wrzodów żołądka.

Eksperci diagnozujący genezę powstawania zaburzeń erekcji często wymieniają czynniki psychologiczne, takie jak stres, lęk, poczucie winy, depresja, niska samoocena oraz strach przed niespełnieniem w trakcie aktu płciowego. Przypuszcza się, że wymienione powyżej przyczyny psychologiczne są źródłem nawet 20% wszystkich zdiagnozowanych zaburzeń. Wśród innych czynników powodujących zaburzenia erekcji warto wymienić chociażby zwężenie żył i tętnicy penisa w wyniku palenia papierosów oraz zaburzenia hormonalne (za niski poziom testosteronu).

W jaki sposób diagnozowane są zaburzenia erekcji?

Historia pacjenta – wywiad lekarski pomaga określić stopień oraz charakter zaburzeń. Właściwie przeprowadzona diagnostyka może ujawnić choroby, które mogły doprowadzić zaburzeń erekcji. W trakcie rozmowy lekarz z całą pewnością zapyta o częstotliwość stosunków seksualnych, ponieważ zaburzenia erekcji mogą mieć związek z zaburzeniami pożądania seksualnego, ejakulacji lub orgazmu. Lekarz będzie także pytał o zażywane leki, ponieważ zawarte w środkach farmakologicznych związki chemiczne często prowadzą do zaburzeń erekcji.

  • Badanie fizykalne – badanie fizykalne mogą dać wskazówki co do problemów wynikających wprost z zaburzeń w budowie ciała. W trakcie badań lekarz sprawdzi najprawdopodobniej wrażliwość penisa na dotyk, ponieważ za zaburzenia erekcji mogą być odpowiedzialne zaburzenia w przesyłaniu bodźców nerwowych. Ponadto w trakcie badania fizykalnego lekarz zwróci uwagę na wszelkie odstępstwa w drugorzędowych cechach płciowych. Uwagę lekarza może na przykład przykuć nietypowy układ owłosienia lub powiększone brodawki sutkowe, co świadczyć może o zaburzeniach natury hormonalnej. Lekarz powinien także zmierzyć ciśnienie, ponieważ zaburzenia krążenia mają bezpośredni związek z problemami z erekcją. Wśród dostrzegalnych gołym okiem przyczyn zaburzeń erekcji należy wymienić skrzywienie penisa, co może być wynikiem na przykład choroby Peyroniego.
  • Testy laboratoryjne – o ile wymienione powyżej badania nie oprowadzą do prawidłowej diagnozy, wówczas lekarz może zalecić badania laboratoryjne. Do najczęściej zalecanych badań należą morfologia krwi, analiza moczu, profil lipidowy, pomiar kreatyniny oraz enzymów wątrobowych. Zebrane w ten sposób dane pozwolą wyeliminować przyczyny związane z układem hormonalnym, które mogłyby być źródłem zaburzeń erekcji.
  • Inne badania – wśród innych badań zalecanych przez lekarza mogą się pojawić zalecenia dotyczące monitorowania wzwodów nocnych oraz porannych. Takie badania prowadzone przez pacjenta lub jego partnera pozwolą wyeliminować pewne psychologiczne przyczyny zaburzeń erekcji. Brak nocnych wzwodów może być oznaką, że problem leży przede wszystkim w zaburzeniach ustrojowych i nie mają żadnego związku z przyczynami psychologicznymi. Wprawdzie testy nocnych i porannych erekcji nie są zbyt wiarygodnym źródłem danych, ale mogą znacznie ułatwić postawienie prawidłowej diagnozy.
  • Testy psychologiczne – badania wykorzystujące wywiad oraz kwestionariusz pozwalają ujawnić czynniki psychologiczne. Może się zdarzyć, że lekarz poprosi o udział w badaniu także partnera płciowego.

Najczęściej występujące rodzaje zaburzeń erekcji

Wzrastająca liczba mężczyzn z zaburzeniami erekcji oraz powszechne kampanie medialne sprawiają, że wśród potencjalnych zainteresowanych, a także w społeczeństwie w ogóle dochodzi do wielu nieporozumień związanych z łączeniem terminów „zaburzenie erekcji” oraz „impotencja”. Należy jednak zdawać sobie sprawę, że nie są to terminy oznaczające to samo. Dlatego bardzo ważne jest właściwe rozpoznanie dolegliwości.

  • Impotencja – dolegliwość zaliczana do grupy zaburzeń erekcji, które objawia się zazwyczaj u mężczyzn po 50 roku życia. Terminu tego bardzo często błędnie używa się do opisywania innych dysfunkcji seksualnych. Impotencja to trudności z osiągnięciem i utrzymaniem erekcji na tyle długo, by odbycie satysfakcjonującego stosunku było możliwe.
  • Przedwczesny wytrysk – zaburzenie to pojawia się zazwyczaj u młodych, niedoświadczonych mężczyzn, ale nie jest to regułą, ponieważ przedwczesne wytryski zdarzają się mężczyznom w każdym wieku. Zaburzenie to objawia się tym, że mężczyzna nie jest w stanie kontrolować swojego orgazmu, co skutkuje wytryskiem znacznie wcześniej niż jest to pożądane w trakcie aktywności seksualnej.
  • Opóźniony wytrysk – charakteryzuje się tym, że mężczyzna nie jest w stanie osiągnąć orgazmu lub ma regularnie osiągnięciem orgazmu.

W jaki sposób leczy się zaburzenia erekcji?

Większość lekarzy jest zdania, że czasem niewielkie zmiany mogą doprowadzić do osiągnięcia zadowalającego poziomu erekcji. Niektórym mężczyznom zaleca się wprowadzenie zdrowych nawyków żywieniowych, zwiększenie aktywności fizycznej, zrzucenie kilku kilogramów lub zaniechanie stosowania używek.

Oczywiście w niektórych przypadkach takie zmiany mogą nie przynieść pożądanych efektów i wówczas konieczne są bardziej radykalne działania. Poniżej prezentujemy najczęściej stosowane sposoby walki z zaburzeniami erekcji.

Psychoterapia
Specjaliści zajmujący się problemami z erekcją podkreślają, że zastosowanie odpowiednich technik terapeutycznych może uwolnić pacjenta od niepokojów i stanów lękowych paraliżujących pacjenta podczas współżycia. Stosowanie technik terapeutycznych, które obejmują rozwój sfer intymnych oraz stymulację seksualną są także wykorzystywane podczas leczenia fizycznych przyczyn zaburzeń erekcji.

Farmakoterapia
Dopuszczenie do obrotu takich leków jak Viagra, Levitra czy Cialis sprawiło, że wielu mężczyzn może się cieszyć udanymi stosunkami seksualnymi każdego dnia. Przyjmowanie leków należy jednak zawsze uzgodnić z lekarzem, który biorąc pod uwagę szereg czynników zaleci odpowiednią farmakoterapię. Szczegółowe informacje na temat poszczególnych leków na zaburzenia erekcji znajdą Państwo w odpowiednich zakładkach.

Urządzenia próżniowe
W leczeniu zaburzeń erekcji stosowane są także różnego rodzaju urządzenia próżniowe wywołujące erekcję z zastosowaniem podciśnienia, które wtłacza krew do ciał jamistych penisa.

Zabiegi chirurgiczne
Zabiegi chirurgiczne są zaliczane do tak zwanej ostatniej deski ratunku. Do najczęściej przeprowadzanych zabiegów należą:
zastosowanie implantu, który powoduje usztywnienie lub wyprostowanie skrzywionego penisa
rekonstrukcja i udrożnienie tętnic doprowadzających krew do członka
blokada żył odprowadzających krew z tkanek prącia

Wymienione w tym artykule przyczyny zaburzeń erekcji i sposoby ich rozwiązania mogą nie obejmować wszystkich przyczyn, dlatego zanim zdecydują się Państwo na jakiekolwiek działania warto skontaktować z lekarzem, który pomoże znaleźć i rozwiązać przyczynę zaburzeń erekcji.

Zachęcamy także do zapoznania się z innymi artykułami na naszej stronie oraz z dostępnymi bez recepty lekami stosowanymi w leczeniu zaburzeń erekcji.

3 komentarze

  • witam mam proplem typu nie moge nieraz wytrzymac do konca stosunku z zona jej to oczywiscie nie przeszkadza poniewasz zawsza dochodzi ale niestety ze mna jest inaczej mam dopiero 35 lat czy moze mi ktos jakos pomudz

  • Na problemy z erekcją bardzo polecam lek maxigra go. Naprawdę warto wybrać się po receptę na ten lek do lekarza. Plusem jest na pewno to, że zaczyna szybko po zażyciu działać, daje mocny i długotrwały wzwód, a do tego ma formę miętowej gumy do żucia

  • Jak leczyc ? po radioterapii brak zwodu , co uniemozliwia stosunek pluciowy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *